Senin
Dokunmaya kıyamadım
Kırdı hoyrat dalın senin
Doya doya bakamadım
Soldu gonca gülün senin
Allı tüllü gelin oldu
Yuva kurdu düşle doldu
Felek neden derdi saldı
Ağartmışlar telin senin
Kokusunu özlediğim
Hasret ile gözlediğim
Ciğerime sözlediğim
Nolur dinsin selin senin
Dağlarına kar mı düştü
Gözyaşların doldu taştı
Derdin nasıl göğü aştı
Doğrulmaz mı belin senin
Her çileye göğüs germe
Şerefsize taviz verme
Dursun gibi yanıp durma
Kimse görmez külün senin
19.06.2010
Dursun Çarıkçı
Ozan Karguni
Dursun ÇARIKÇI Şiirleri
Henüz Yorum Yazılmamış.
İlk Yorumu Siz Yazabilirsiniz.
Dağlar
Anasız kuzunun güler mi yüzü
Derman olup derdi bölmüyor dağlar
Ağlaya ağlaya dinmiyor gözü
Düşen sellerini silmiyor dağlar
Nice yigitlere beller aşırdın
Kiminin takatın kestin şişirdin
Yol vermedin bazen çığlar düşürdün
Sanki yaptığını bilmiyor dağlar
Kimine yurt oldun kurtardın dardan
Kimini ayırdın gül yüzlü yardan
Karguni üşüdü bem beyaz kardan
Sırtıma bir hırka salmıyor dağlar
21.11.2010
Ozan Karguni
Dursun Çarıkçı
Dursun ÇARIKÇI
Akar
Dostu anariken dalar gözlerim
Süzülür damlalar yaş yere akar
Sitemle boşanıp dolar sözlerim
Döktüğüm nağmeler boş yere akar
Virane sarayım virane hanım
Vucudum şehrinde dolaşmaz kanım
Helallık almadan çıkarsa canım
Çekilir bu ruhum döş yere akar
Felek vurdu ok sineme saplandı
Doldurdum miadım köçüm toplandı
Kargun oldu yollar suyla kaplandı
Yıkıldı bentlerim taş yere akar
31.01.2013
Ozan Karguni
Dursun Çarıkçı
Dursun ÇARIKÇI
Yer Yutar
Doymak nedir bilmez bu yalan dünya
Çarkına düşeni ezer yer yutar
Kıyamet gününde su kalan dünya
Bırakmaz canlıyı gezer yer yutar
Nice pehlivanlar yatar döşünde
Kimse kurtulamaz künde tuşunda
Kimisi aşırı mal mülk peşinde
Haramı helalı düzer yer yutar
Ne dervişi kalır nede hancısı
Ne cumhuru kalır nede savcısı
Bütün canlıların ortak sancısı
Dinlemez kimseyi kızar yer yutar
Karguni çelikten yapsan yerini
Azrail gelince sen gör terini
Alır gücün koymaz canda ferini
İsminin üstünü çizer yer yutar
09.12.2010
Ozan Karguni
Dursun Çarıkçı
Dursun ÇARIKÇI