Eğitim Sitesi

Vîcdan Şiiri

Vîcdan

Ah vicdanım sen olmasan ne rahat olurdum

Ordan burdan çalardım yiyip içip uyurdum



îlim irfan din iman şeref ahlak anane

Topunu da satmıştım parasını verene



Yok efendim günahmış yok efendim insanlık

Bir insan ben mi kaldım her tarafım karanlık



Acıyorsun garibe alıyorsun koynuna

Yılandan haince sarılıyor boynuna



Uçurumun başında boşlukta bir ayağı

Aman yavrum dikkat et düşeceksin aşağı



Vay efendim sen misin bana akıl verecek

Bir açtı ki ağzım baykuşlar tüneyecek



Geldi şeytan yanıma ulan Adem bana bak

Başlatma vicdanına hepsi gebersin bırak



Tamam efendim dedim galiba sen haklısın

Kovuldun vicdan dedim üç beş ay yasaklısın



Benden rahat kimse yok şeytanla kol kolayım

Sen senaryo hazırla artisti ben olayım



Aman! Allah o da ne şeytan kardeş nerdeyiz

Cehenneme varmadık ona yakın yerdeyiz



Yok arkadaş fiim yok artistlikten anlamam

Filimde oynarım da sonuna dayanamam



Gel vicdanım gel şöyle yasak falan kalmadı

Dilim çal çırp dese de elim kolum varmadı

Adem GÜLEÇ Şiirleri

  

murat bunu sana gönderiyorum 2006-11-14

granada eskiden başladığım her işi yarım bırakırdım. Artık öyl 2005-11-28

bendeniz granada eskiden her başladığım işi yarım bırakırdım. artık öyl 2005-11-28

Yazılan son 3 yorum gösteriliyor.

İçerikle ilgili 3 yorum yazılmış.

Benzer Adem GÜLEÇ Şiirleri:

Sis

Yıllar gelmiş geçmiş tükenmiş zaman

Düşününce biraz anlıyor insan

Ardından,içinde fırtına kopan

Yüreğimde düğümlenmiş ses kaldı



Herkes gelir gider gelenek böyle

Seneler yükünü bıraktın öyle

Sevin artık şevin gönlünü eğle

Çavuş gitti onbaşılar süs kaldı



Biz de senin gibi gitmek isterdik

Başvuruyu yaptık dilekçe verdik

Kimleri küstürdük kime ne dedik

Tayin hayal normal izin küs kaldı



Çırpındın kaç sene eğitim için

Bu olsa gerektir en büyük suçun

Bal veren ariya eziyet niçin

İnsanlarda çeşit çeşit his kaldı



Arkandan gülsekte şaka yapsakta

Gözümüz görmüyor bakıp dursakta

Kalpten göze akan seli tutsakta

Göz dayandı gönüllerde sis kaldı

Adem GÜLEÇ

Göz Yaşı

Gözlerimde yorgunluk

Gözlerimde sıkıntı

Gam kasavet dert yükü

Akıyor gözlerimden



Pişmanlık ah pişmanlık

Gözümde demir yükü

Süzülüyor yüzüme

Yanık var izlerinden



İki damla göz yaşı

İki demir tohumu

Kıpkırmızı oluyor

Harlanmış nefesimden



Düşüyor kurşun gibi

Süzülüyor toprağa

Umutlarım peşinden

Kayıyor yüzlerimden



Ağladıkça boşaldım

Şimdi artık rahatım

Ruhum sanki kuş gibi

Uçuyor yüreğimden


Adem GÜLEÇ

Deli Gönlüm

Gönlümü azad eyledim

Akar gider deli deli

Suyun ummana bağladım

Döker gider deli deli



Perişan etti kendini

Harabat etti bendini

Mum misali bedenini

Yakar gider deli dli



Meçhulu gama giderken

Aşk bahçesinden geçerken

Güller kopar kopar derken

Bakar gider deli deli



Battıkça batmış derine

Ok saplamış yüreğine

Zakkum alıp gül yerine

Takar gider deli deli



Yardan gayrı gördüğünü

Al kınalar sürdüğünü

Belik belik ördüğünü

Söker gider deli deli


Adem GÜLEÇ

Vîcdan Şiiri