Mahlas Terimi Hakkında Bilgiler
Eskiden bir şiirin son beytinde kullanılması adet olan, şairlerin kullandığı takma ad.
Genellikle Divan şiiri ve Türk halk şiiri ozanlarının yapıtlarında kullandıkları ve tanındıkları takma addır.
Kimi şair ve yazarların yapıtlarında kullandıkları takma ad. Özellikle divan edebiyatı şairleri tarafından kullanılmıştır.
Takma ad.
Asıl addan başka kullanılan ikinci ada verilen isimdir, şairler şiire başladıkları vakit böyle ikinci bir ad alırlar, onu şiirlerinde kullanırlardı. Devlet memuriyetine girenlerin bazılarına da amirleri tarafından mahlas verilirdi.
Benzer Osmanlı Türkçesi Terimleri:
Beç: Osmanlıların Viyana'ya verdikleri ad.
Ahilik: Anadolu'da sosyal dayanışmayı amaçlayan esnaf, zanaat gibi çalışma kollarını içine alan ocak.
Tacir: Tüccar.
Balyos: Osmanlı Devletinde Venedik elçilerine verilen ad.
Aşçıbaşı: Saray mutfaklarındaki aşçıların başı.
Türbedar: Türbede hizmet gören ve türbeyi bekleyen kimsedir.