Annem, mümine kadın,
Rab’bimi kazandırdı,
Bâtıla yüz çevirtip,
Hakk’ı bize andırdı...
Taviz dahi vermedi,
Okuma hususunda,
Rab’den ayrılma dedi,
Bu dünya hayatında…
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK
Varlığı daima net çünkü o var olmalı,
Kâinatın dışında bir yerde bulunmalı...
Ardında bir Rab var ki eşsiz veya ortaksız,
O, tek hakiki sahip başlangıçsız bitişsiz...
Mekânsız ve konumsuz o, yalnız yaratıcı,
Mahlûkuna benzemez akıllar almayıcı...
Sonra otur bir düşün ötenin ötesini,
Aşılmaz sınırları, Hakk'ın ta ilerisini...
Yaratıcı Rab'bimiz tek nimetlendirici,
Bize ödüller sunmuş ipucu var edici...
Bu işaret ahiret öldükten sonraki yer,
Olması gerekiyor fani yer gök ve her yer...
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK Şiirleri
Henüz Yorum Yazılmamış.
İlk Yorumu Siz Yazabilirsiniz.
Annem, mümine kadın,
Rab’bimi kazandırdı,
Bâtıla yüz çevirtip,
Hakk’ı bize andırdı...
Taviz dahi vermedi,
Okuma hususunda,
Rab’den ayrılma dedi,
Bu dünya hayatında…
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK
Yirmi santimlik geçit,
İnerek ulaşılır,
Tahtalardan raflarla,
Bir geçide varılır...
Penceremi sökmüşüm,
Sahtesini takmışım,
Kedilere bir mekân,
Bir barınak yapmışım...
Yün fanilalarımdan,
Banyo havlularından,
Eski kilimlerimden,
Kalıcı yer yapmışım...
Günlük taze suları,
Mamaları verilir,
Bazen de ek gıdalar,
Hep ilave edilir...
Kedileri görürüm,
Onlar şahsımı görmez,
Yakın ilgilenirim,
Rızasız bu iş sürmez...
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK
İnsanlık Bilimden Hoşlanmamıştı
Bilim, denildiğinde kaçıp uzaklaşılır,
Geri kalmak hoş mu da sıkıntılar yaşanır…
İnsan aklı mı almaz nefse mi çok ağırdır?
Rabbim izin verse dahi kul Hakk’a sağırdır…
Diyordu, lüzumsuzluk zevkle eğlencelerle,
Cehalet alışkanlık değişmez heveslerle…
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK
Mehmet Tevfik TEMİZTÜRK