Huzurun rengini gördüm
Gülün renginde saklı
Kalbimden sakınırım
Gülüm bana yasaklı
Yankı Pak
Yankı PAK
Çocukluğumun ozanı
Konuk oldu kulağıma
Büyülemiş sözlerini
Vurdu kalbimin zarına
Büyüyüp de varam dedim
Dertli ozanın yanına
Çocuksun ya anlamazlar
Konuşsan seni duymazlar
Büyükler bilir herşeyi
Seni adamdan saymazlar
Ozan hissetmiş olmalı
Sesinde verdi ikramı
Görmek gerekmez yüzünü
Ağırlarsan her sözünü
Perdeler kalkar aradan
Açık tutsan kalp gözünü
Şiir sazla güzelleşti
Benim gönlüme yerleşti
İkramını unutmadım
Nur içinde yat ozanım
Kalemim sazına borçlu
Naçizane döktürüyor
Sen kadar olmaz elbette
O çocuk senle büyüyor
Yerini almak ne cüret
Tanışmadık beni affet
İkramın tadı dilimde
Buluşalım o iklimde
Büyümüşlüğüm var artık
Tutamaz beni hiç kimse
Bu bestem sana ozanım
Ulaşır belki selamım
Yankı PAK
Yankı PAK Şiirleri
Henüz Yorum Yazılmamış.
İlk Yorumu Siz Yazabilirsiniz.
Huzurun rengini gördüm
Gülün renginde saklı
Kalbimden sakınırım
Gülüm bana yasaklı
Yankı Pak
Yankı PAK
yatalak kalbimin
bir adım ötesindesin biliyorum
doğrulup yola koyulsam
sana varacağımı da biliyorum
ama yapamam
çok isteyince olmuyor her şey
çok sevince
bekleyince
gelmediği gibi
başka bir yolu olsaydı
sana gelmenin
yüreğimin sızısı bu denli
şifa olur muydu ruhuma
bilmiyorum
aramızdaki mesafeyi
sevmişim sanırım
bir adımlık yolculuğu...
bendeki bitmeyişin
bundan olsa gerek
başlayamayışlarmış sevmek
eylemlere
söylemlere...
ne kadar başlayamayış varsa
hepsini
ama hepsini sevdim
yani sevmişim
bilemiyorum...
Yankı PAK
Yankı PAK
Hümanistim dedim yerlere vurdun
Hırpaladın beni yele savurdun
Hangizmdesin bilmem beni çok yordun
İnsanlık yapmaya çekinir oldum
Seçmedim kimseyi herkes aynıydı
Gönlümdeki saygı ve de kaygıydı
Adalet uğruna mücadelemde
Bayrağı tutmaya çekinir oldum
İnsanlığı tutup çöpe atmışlar
Tüm değerlerini hiç’e satmışlar
Sahada kalemim kan ağlıyorken
Ayakta tutmaya çekinir oldum
Yankı Pak
Yankı PAK