HİLAL ÖZTÜRK zira var olmak için muhtacım varlığına ? bu duygular yaşanmadan kaleme alınacak türden değil tek kelimeyle mükemmel...
Muhtacım
Her sabah yeni baştan yolunu gözlüyorum
Nerdesin?Yine yoksun! Seni çok özlüyorum…
Merhametin varsa gel, birazcık acı bana!
Yüreğim dayanmıyor hiç senin yokluğuna…
Bir bilsen ne kadar çok ihtiyacım var sana
Güneş aydınlatmıyor, gözlerin lazım bana…
Saklama ne olursun gözlerini gözlerimden,
En değerli hazinemi sakın alma elimden.
Atmaz durur yüreğim, senini şavkın vurmadan
Çevrende dönüyorum görmez misin durmadan…
Ben ay misali her an mecburum ışığına…
Sensiz kimse şahit olmaz benim varlığıma.
Gel, her gün yeniden doğ, hayat ver şu dünyama…
Zira var olmak için, muhtacım varlığına.
Turan AKBULUT Şiirleri
Yazılan son 2 yorum gösteriliyor.
İçerikle ilgili 2 yorum yazılmış.
Benzer Turan AKBULUT Şiirleri:
Ben ağladım mı yalnız ağlarım
Şahidi yoktur gözyaşlarımın
Hıçkıramam, haykıramam, bağıramam,
Alamam ezilmişliklerimin intikamını
Firavun değilim, zorlayamam,
Kıramam, acımasızca kalbimi kıranları
Yakamam Nemrut ateşlerini
Tutup kaldıramam, yolumu kesenleri
Ben ağladım mı yalnız ağlarım,
Sileni yoktur gözyaşlarımın
Dönemem sırtımı ezilmişlere
Kulak tıkayamam duyduğum feryatlara
Dayanamam yalvaran bakışlara
Yolda kalmışlara göz kapayamam
Ve göz de yumamam haksızlıklara.
Ben ağladım mı yalnız ağlarım
Bileni yoktur gözyaşlarımın
Gönül verdim mi unutamam
Darılamam hatalarımı haykıranlara
Durduramam dosdoğru yürüyeni
Örtemem gündüzleri, gece gibi
Ve haykıramam aynanın karşısında
Yalnızlığımı
Ben ağladım mı yalnız ağlarım
Kimse bilmez gözyaşlarımı
Yanlız düşer, yanlız kalkarım
Küsemem elimden tutmayanlara
Yalvardım mı yürekten yalvarırım
Kıldan incedir boynum benim
Halimi anlayanlara…
Turan AKBULUT
Gezip vuslat aradığım bu alaca yerlerde
Yine benim payıma yardan ayrılık düşmüş.
Yanlızlığın dört yanımı sardığı vakitlerde
Ben geceden kaçarken; gündüzüm bana küsmüş.
İstersen uzan da al bedenimden canımı
Yüreğim nâra düşmüş bir lokmacık et olmuş.
Gözlerim, gözlerinin buğusuna takılmış
Ayrılık, yollarıma bir dikenli set olmuş.
Turan AKBULUT
Hadi çık gel artık karanlıklar içinden
Gönlümdeki aydınlığa.
Ben ufkunda güneşler açtırayım,
Sen dolunay gibi doğ gecelerde.
Ben huzura ereyim mehtabının ışığında;
Sen kapkara denizlerde
Gölgene sığın.
Ne kelimeler kafidir
çıkarmaya gözlerinden gizemi,
ne kitaplar dolusu nesirler…
gel de açılsın artık hazanım,
goncalar güle dönsün.
gel ki,
ruhumdaki bu yangın
büyümeden sönsün.
Varlığın bir rüyadır
Beni alıp götüren.
İçimde kopan tufan
Alır gider ümitleri.
Bunca koştuğum kalır yanıma kâr;
Yazdığım her kelime
Beni buhrana sokar…
Dilensem alır mıyım bilmem
Gözlerinden sevdanı.
Yalvarsam ulaşır mı
Saltanatına yakarışlarım?
Bilmem,
Bu ateşlerde
Sen mi yanarsın,
Yoksa ben mi yanarım?
Ben hiç gömülmemiştim
Böyle çaresizlik batağına.
ruhum vaz geçmiyor mihrabından,
pencerenden kaldır artık
şu garip örtüleri….
bırak da dolayım gönül kabına,
yalnızlık elbiseni soyun da gel,
gel ki doyayım mehtabına…
nasıl anlatsın bu dil?
bu garip yürek nasıl dayansın?
ya dinsin ruhumdaki fırtına;
ya da bedenim bu ateşte yansın.
düştüğüm girdaplardan çıkar,
bir damla su uzat
kurumuş dudaklarıma,
firakımdan ellerin yansın.
tükensin efkârım soluklarında
umutlar birbaşka bahara kalsın...,
Turan AKBULUT