Gamze Gelengez Gönülleri tutuşturan bir gönül sesi okudum emeğinize sağlık Sayın Emine hanım. VAROLUN.
Sade
Deniz kabukları, ölümün güzel hali;
duru, kuru, parlak beyaz,
sade ve sadece güzel.
Her biri farklı birbirinden ve
bir o kadar benzer birbirine. Binlercesi denizin en güzel yerinde; dalgaların üzerinden rüzgarla gelip geçtiği,
denizin ve güneşin kıyısında
öylece dururlar.
Ölümün en güzel sadeliğidir, bir şehitten sonraki;
doğada var olan en güzeli, görebildiğim kadarıyla.
Gidişler de ölümdür birer.
Beklentisizce sevmek de ölümdür.
Ve ölüm güzel şeydir bir haneye kaydoluyorsa duygular, sevgiler, anlar, çabalar.
Tüm bu çabalar...
Sevme ve onu düşürmeden taşıyabilme de çaba değil midir
Ben de sevgiyi taşıyabilmek için gönlümün denizine su çekiyorum. Gönlümdeki su birikintisine ırmakların akabileceği yollar arıyorum, açmaya çalışıyorum.
Düşürmemek için sevgiyi, üstte tutabilmek için;
gönlümü göğüs kafesinden,
zihnimi başımın üstünden yerlere,
aşağılara düşürmemek için
gözyaşıyla besliyorum kimi zaman.
Suları kurumasın diye göz pınarları arıyorum.
Denizin serabını anlatan şiirler okuyorum.
Bolca kullanmalıyım aklımı, bolca.
Bolca kullanmalıyım gönlümü, zihnimi;
ne yapılırsa gönülle, ne yapılırsa zihinle.
Ne iş görürse onları düşürmeden muhafaza edildikleri yerde
kullanıyorum; işleyen demir ışıldar sözüyle.
Işıldasın diye, bir deniz kabuğu kadar
berrak ve parlak kalsın diye; ölümüm, gidişim, bitişim bir deniz kabuğu gibi
sade ve güzel olsun diye.
Emine Aydoğan
Emine AYDOĞAN Şiirleri
Yazılan son 2 yorum gösteriliyor.
İçerikle ilgili 2 yorum yazılmış.
Benzer Emine AYDOĞAN Şiirleri:
Yanında yarın
Aklımda harfler
Harfler var sen yoksun
Yarının adı var, ismi var
Yanında taşıyorsun
Yarınıgörüyorum
Seni göremiyorum
Sen yarından da mı soyutsun?
Hiçliğe bakıyoruz
Ama gözleri var hiçin
Pencereleri var bana açılmıyor
Sesler var dinliyorsun, izliyorsun
Hiç adımı duymadım
Gücüm yetmiyor haykırmaya
Pencerelerde izleri var bakışlarının
Tek tük sözler kalmış saatin akrebinden daha düzensiz
Ve duyulmuyor senin mecralarında dakikaların gürültüsü
Oysa ben yalnızca yelkovanın tıkırtısında kendi adımı duyuyorum
Ya da hayal mi görüyorum?
Hayal bile olsa görüyorum
Hiçten çok değil mi?
Adım var saatte
Adım adım artıyor gürültüsü
Bu karabasanı kovar mısın benim yerime
Ben adımı haykıramıyorum
Bak yelkovanın bile gücü yetmiyor
Su oluyor zaman
Birikmedikçe duyulmuyor sesi
Adımın da bir önemi kalmıyor, iyi ki kalmıyor
Cam oluyor, saydamlaşıyor
Kimse görmüyor sonra zamanı
Nasıl geçtiği bile bilinmiyor
Emine Aydoğan
Emine AYDOĞAN
Bir şiir yazayım diyorum
Ama yalan olmasın
Değerli olsun
Bir şiir yazayım diyorum
Yazarken azalayım
Derdim kalmasın
Bir şiir yazayım
Hem beni anlatsın
Hem beni benden alsın
Bir şiirim olsun
Gözyaşımı sözlerle görmek istiyorum
Gözyaşımın nedenlerinden bahsetsin
Bir şiirim olsun
Artık elle tutup gözle göreyim
Aklımla anlayabileyim ki
Gözyaşlarım dursun.
Bir şiir diyorum;
Mektup da olur
Yahut bir yazı
Ve içimi dökeyim buraya.
Ne varmış içimde,
Neymiş benim derdim?
Dertsizlik mi vurmuş başıma,
O zaman niye bu tasa?
Ya gözlerimde bir buğu var,
Akmadan kuruyor.
Kalbde bir şeyler,
Ama ney?
Dursa dünya,
Gerçi yalan olmayacaktı şiirimde,
Duracağı günü bilmiyoruz.
Ve artık bul emine,
Senin derdin ne?
Emine Aydoğan
Emine AYDOĞAN
Kimden umuyordun birtanem kendini?
Hiç sahip olmadığını kaybedemezsin.
Gel içime bir yolculuk yapalım,
Seni sen yapan şeyi nerede arıyordun?
Dışarılarda içini bulamazsın.
Üzülme,
Hiç sahip olmadığını kaybedemezsin
Kendini kaybedemezsin.
Bilmediğin hiç senin olamazdı ki
Nasıl senin olmayanı kaybedebilirsin?
Kendini arıyorsun,
İnsan hiç kendini kaybedebilir mi?
İnsan bilmediğine sahip olabilir mi ki?
Bilmediğin kendiliğine sahip değilsen,
Onu kaybedemezsin.
Üzülme,
Ne sahibisin, ne kaybedeni
Kaybedemezsin ne hiçlikleri ne kendini.
Emine Aydoğan
Emine AYDOĞAN