mustafa köse dayı baya güzel olmş :) herkeze slmlar allaha emanet ol
Sensin
Diyorsun ki :”Bunlar ne güzel sözler…”
O sözleri bana yazdıran sensin.
Her sabah bu Mecnun yolunu gözler,
Gel ki, yüreğimde fırtına dinsin.
Yanık gönlüm seni nasıl sevmesin…
Sen gönül bahçemde bir gül gibisin.
Beni sevdiğini bileyim yeter…
Varsın, hiç kimseler beni sevmesin.
Uzaktasın bana bir yıldız kadar,
Ben, senin o parıltına vurgunum.
Geceme doğ yeter - sabaha kadar-
İsterse güneş ışığını vermesin
Turan AKBULUT Şiirleri
Yazılan son 3 yorum gösteriliyor.
İçerikle ilgili 3 yorum yazılmış.
Benzer Turan AKBULUT Şiirleri:
Kabına sığmayan su gibiyim bu şehirde
Kapları, testileri; hep kırmak istiyorum!
O güzel gözlerini her sabah gördüğümde
Seni sevdiğimi haykırmak istiyorum.
Bu sevda nasıl biter(?), inan ki bilmiyorum…
Şu sessiz feryadımı duymanı bekliyorum.
Saklamaktan usandım, dinle bak söylüyorum:
“Seni bu şehirde, herkesten çok seviyorum!”
Turan AKBULUT
Hadi çık gel artık karanlıklar içinden
Gönlümdeki aydınlığa.
Ben ufkunda güneşler açtırayım,
Sen dolunay gibi doğ gecelerde.
Ben huzura ereyim mehtabının ışığında;
Sen kapkara denizlerde
Gölgene sığın.
Ne kelimeler kafidir
çıkarmaya gözlerinden gizemi,
ne kitaplar dolusu nesirler…
gel de açılsın artık hazanım,
goncalar güle dönsün.
gel ki,
ruhumdaki bu yangın
büyümeden sönsün.
Varlığın bir rüyadır
Beni alıp götüren.
İçimde kopan tufan
Alır gider ümitleri.
Bunca koştuğum kalır yanıma kâr;
Yazdığım her kelime
Beni buhrana sokar…
Dilensem alır mıyım bilmem
Gözlerinden sevdanı.
Yalvarsam ulaşır mı
Saltanatına yakarışlarım?
Bilmem,
Bu ateşlerde
Sen mi yanarsın,
Yoksa ben mi yanarım?
Ben hiç gömülmemiştim
Böyle çaresizlik batağına.
ruhum vaz geçmiyor mihrabından,
pencerenden kaldır artık
şu garip örtüleri….
bırak da dolayım gönül kabına,
yalnızlık elbiseni soyun da gel,
gel ki doyayım mehtabına…
nasıl anlatsın bu dil?
bu garip yürek nasıl dayansın?
ya dinsin ruhumdaki fırtına;
ya da bedenim bu ateşte yansın.
düştüğüm girdaplardan çıkar,
bir damla su uzat
kurumuş dudaklarıma,
firakımdan ellerin yansın.
tükensin efkârım soluklarında
umutlar birbaşka bahara kalsın...,
Turan AKBULUT
Vatan denmez, bir milletin kanıyla ıslanmadıkça toprak!
Can verilmez, o kanların rengine boyanmadıkça bayrak!
Bir milletin namusu, şerefi ve haysiyeti bayraktır.
Hürriyeti hak etmeyen milletin, bayrağı da tutsaktır!
Ezelden iki kardeş gibi sarmaş dolaş, bayrak ve toprak,
Kan dökmeden kurtarılmaz bir vatan, yalnızca ağlayarak!
Bu vatan evlatları, bayrak için seve seve ölürler,
Ondan alır rengini, kabrini süsleyen kırmızı güller.
Onun kızıl koynunda buluşur gökteki hilal ve yıldız,
Işıkları, bu mukaddes toprağa vurup akseder yalnız.
Ey güzel bayrağım! Mahşere kadar gökyüzünde dalgalan!
Damarımda böyle aktıkça bu kan, ben gölgenden ayrılmam!
Turan AKBULUT