Eğitim Sitesi

Süphan Şiiri

Süphan

Dumanlı başınla yüce göklerde,

Yıldızlarla, semayla konuşursun.

Eteklerin altın kumsalda, yerde,

Engin mavi sularla buluşursun.

Bir başkadır senin heybetin Süphan.



Arzın kalbinden fışkırdın göklere,

Yücelik kattın konduğun yerlere,

Eteğinle yayılmışsın düzlere,

Duruşun farklıdır başka dağlardan,

Alemi yandırır ateşin Süphan.



Ahlat,sarılmış eteğine, beline,

Sual olmaz kara, kışa, seline,

Garip köylüm bakar durur eline

Baharla birlikte canlanır her yan,

Halkımı doyurur himmetin Süphan.



Acın var bilirim, ama nerende?

Elif mi, Mahmut mu yandı sinende?

Bir garip sesler duyulur bazen de,

Yanık türküler söylersin durmadan,

Gönlümü kavurur yakışın Süphan.



Ad konurken ta ezelden dağlara,

Yaradan adını bahşetmiş sana,

Sözüm yoktur azametinden yana,

Korku salarsın düşmana uzaktan,

Kalpleri titretir bakışın Süphan.

Ahmet ALPTEKİN Şiirleri

  

cengız behsetov iyi bir şiir

Yazılan son 1 yorum gösteriliyor.

İçerikle ilgili 1 yorum yazılmış.

Benzer Ahmet ALPTEKİN Şiirleri:

Yumurcak

Annesine

Bir gül verdi

Yumurcak!

Annesinden

Sevgi ister

Kucak kucak

Yumurcak!



Bakışları

Umut dolu

Kalbi de

Küçücük

Sıcak mı sıcak!

Yumurcak!



Sözlerine

Bakın sana.

Neler diyor

Duyun sana

Ay kalbim duracak!

Yumurcak!



Sevgi üstüne

Bütün sözleri

Dinle bak

Büyüyünce

Şair olacak

Yumurcak!



Kızlara

Şiirler yazacak

Hem de

Kucak kucak

Yumurcak!

Yumurcak!

Ahmet ALPTEKİN

Kervan

Bir çok deve bir merkep başlarında,

Yükün aldı, düştü yollara kervan.

Irmak kenarında, su başlarında,

Oturup dinlendi, su içti pınardan,

Kaynağın arayıp sormadı kervan,



Eşeği önlerine rehber etti,

At ile devenin zoruna gitti,

Geçitli dağlarda yolları yitti,

Etrafını sardı toz ile duman,

Nice haramiye bac verdi kervan.



Bazen kârı oldu, bazen zararı,

İnsanlarla doldu taştı hanları,

Fedailer kolladı sarp dağları,

Kum saati ters döndü, değişti zaman,

Bir gidip,bir geldi bu yolda kervan.



Yıllar geçti koca ömür çürüdü,

Tüccar yük vermedi ayak sürüdü,

Harami yol kesti, itler ürüdü,

Yine de yol aldı ardına bakmadan,

Kalktı yürüdü durmadı kervan.



Çölleri geçerken Mecnun’ u gördü,

Bağrında bir ateştir yanıyordu,

Gözleri dolarak Leyla’yı sordu,

Kervancı da doldu, yutkundu bir an,

Gördüm diyemedi kahroldu kervan.



Ticaret ayrıldı bilmem kaç kola,

Ne han kaldı, ne gurbet, ne sıla,

Dönüp baktı gidip geldiği yola,

Katarlar dizilmiş, dönmüş o devran,

İzini yitirdi kayboldu kervan.

Ahmet ALPTEKİN

Sarhoş

Bir sarhoş gördüm

Kaldırım kenarında

Sereserpe uzanmış

Kimin umurunda!



Şişesi kendisinden

Üç adım ileride

Sadece ruhu değil

Çürümüş bedeni de.



Gören bakıp geçiyor

Hiçbir şey yokmuş gibi

Onun gözü hala şişede

Yanıyor gözleri şişe gibi.



Uzanıp aldı şişeyi

Yaladı... yaladı... yaladı.

Bakıp bakıp cemiyete

Ağız dolusu salladı.



Baştakilerden başladı

Nasibini almayan kalmadı

Daha da ileri gitti

İnancıma küfretti.



Duymaz olaydım keşke

Yaklaştım yanına

Tükürdüm suratına

K... herif! diye.



Az ötede bir karabaş

Bana sitemle baktı.

Hakarete uğramışçasına

Gözünden yaşlar aktı.

Ahmet ALPTEKİN

Süphan Şiiri