Yüzde Kaç
Ey sevdiğim bir gün olsun yüzüme
Güldüğünü görme şansım yüzde kaç
Sarı saçlarını serip dizime
Ellerimi sürme şansım yüzde kaç
Düşürmüşken şarkımızı diline
Kapılmışken rüzgârına seline
Dolamışken kollarımı beline
Düşlerine girme şansım yüzde kaç
İçimdeki sancıları katlayıp
Sabır taşım ortasından çatlayıp
Yüreğinin duvarından atlayıp
Güllerini derme şansım yüzde kaç
Yokluğunsa eğer aşkın tanımı
Oluk oluk akıtayım kanımı
Sırtımdaki küfe gibi canımı
Kollarında verme şansım yüzde kaç
Erdal Ercin
Erdal ERCİN Şiirleri
Henüz Yorum Yazılmamış.
İlk Yorumu Siz Yazabilirsiniz.
Falcılar
Aşk
Sana ne diyecektim
Güllere düşürdün beni
Kırlarda bir kelebektim
Ellere düşürdün beni
Umut
Gönlümün kavramı
Kalmadı dünün anlamı
Gizledin bir gün sonramı
Fallara düşürdün beni
Küçük bir yıldızdım
Kaydım
Her yeri vatanım saydım
Bulutlarda bir damlaydım
Sellere düşürdün beni
Seneler kadar uzaktın
Fark edilmez bir tuzaktın
Yaktın yüreğimi yaktın
Küllere düşürdün beni
Bir kızı sevmiş dediler
Biraz deliymiş dediler
Neler söylediler neler
Dillere düşürdün beni
Özüne su yürür gibi
Bir gün ucu görür gibi
Sanki meyve verir gibi
Dallara düşürdün beni
Acıyı balda tanıdım
Dikeni gülde tanıdım
Gurbeti yolda tanıdım
Yollara düşürdün beni
Erdal Ercin
Erdal ERCİN
Ey Şiir
Ey şiir bükme boynunu
Kanımla sulayım seni
Zalime açma koynunu
Koynuma alayım seni
Saçlarına takılayım
Büklüm büklüm büküleyim
Gerdanına döküleyim
Sevdaya salayım seni
Şu dağların maralı ol
Kırk yerinden yaralı ol
Böyle bahtı karalı ol
Bahtiyar kılayım seni
Oy yanayım
Oyy yanayım
Yedi renge boyanayım
Bir kâbustan uyanayım
Yanımda bulayım seni
Çiçekli dallara benze
Kavuşan yollara benze
Sevdalı kollara benze
Boynuma dolayım seni
Erdal Ercin
Erdal ERCİN
Ben Öldüm
Dün beni Irak’ta vurdular
Alnımın ortasından vurdular
Demokratik bir tüfekten çıkan
Özgürlükçü bir kurşunla vurdular
Akşamüstüydü
Siyah bir torba vardı elimde
Pide götürüyordum iftar için
Başım dikti
Ve sağlam basıyordum yere
Eylem hazırlığında
Bir direnişçi olduğumu sandılar
Dün Afganistan’da kellemi uçurdular
Beni diz çöktürdüler
Ve arkamda sıra sıra durdular
Allah diye diye vurdular
Onlar gibi değilim diye yaptılar
Başkalarına ders olsun diye yaptılar
Kanıma boğdular bedenimi
Dün Etiyopya’da yüz üstü düştüm
Bir kabileli kurşunuyla düştüm
Toprağa bulanan yüzüm ağardı
Henüz kodlanmamış bir virüs dolaşıyordu kanımda
Ve üç gündür amansız bir gurultu karnımda
Emekleyen bir çocuk gibi
İki büklüm düştüm
Öylece kaldım
Dün Kuzey Kutbunda okyanusa battım
Kayığımı batırdılar
Av mevsimi değildi
Akşamdan aç yatırmıştım çocukları
Kendim aç yatmıştım
Sabah erken çıkmıştım balığa
Bıçak gibi kesildi soluğum
Boğulmadan önce dondum
Dün beni Gabar’da pusuya düşürdüler
Sırtımdan hançerlediler
Kalleşçe kustular kurşunlarını
Al bayrak gibi dalgalandım ilk önce
Ve bir dağ gibi yıkıldım yere
İnsan
Küllerinden doğan bir kuş değildir
Denize savrulan bir taş değildir
Ve asla milyarlar içinde bir baş değildir
Bir ana doğurmuştur insanı
Sevgiyle
Emekle
Kanla
Canla yoğurmuştur
Dün nerede birini vurdularsa
Göçüp gitti bir yerleri içimin
Dün nerede vurulduysa biri
Ben öldüm
Erdal ERCİN