Eğitim Sitesi

Varlık Muamması Şiiri

Varlık Muamması

Ben hikmet şarabını yudum yudum içmişim,

Bir de sarhoş olmuşum, kendimden de geçmişim...

Aynada gördüğüm şey meğer bir hayâl imiş,

Varlık denizinde ben, muazzam bir hiçmişim.



Hepsi birer hayalmiş, gerçek sandığım işler...

Bir gölgeden ibaret, birer yalan imişler.

Onsekiz bin âlemden süzülüp de gelmişler,

Meğer kaderimi ben, irademle seçmişim.



Sade bir et değilmiş, bana verilen yürek.

Ölmeden evvel ölüp, hesabı vermem gerek.

"Elestü bi rabbiküm" hitabını bilerek

"Belî" deyip rabbime, benliğimden geçmişim.



Bir münadî melekle duyurmuş da sesini

Yüreğime üflemiş, aşk ile nefesini

Bu dünya cevherinin, bırakıp hevesini,

Okumuşum salâmı, kefenimi biçmişim.



Gel, dünya oyunundan vazgeç artık sen Turan,

Mürşidin Peygamberin, rehberindir ol Kur'an,

Kainatın sırrını oluk oluk akıtan

Hakikat çeşmesinden, ab-ı hayât içmişim.



Turan AKBULUT Şiirleri

  

Henüz Yorum Yazılmamış.
İlk Yorumu Siz Yazabilirsiniz.

Benzer Turan AKBULUT Şiirleri:

Muhtacım

Her sabah yeni baştan yolunu gözlüyorum

Nerdesin?Yine yoksun! Seni çok özlüyorum…



Merhametin varsa gel, birazcık acı bana!

Yüreğim dayanmıyor hiç senin yokluğuna…



Bir bilsen ne kadar çok ihtiyacım var sana

Güneş aydınlatmıyor, gözlerin lazım bana…



Saklama ne olursun gözlerini gözlerimden,

En değerli hazinemi sakın alma elimden.



Atmaz durur yüreğim, senini şavkın vurmadan

Çevrende dönüyorum görmez misin durmadan…



Ben ay misali her an mecburum ışığına…

Sensiz kimse şahit olmaz benim varlığıma.



Gel, her gün yeniden doğ, hayat ver şu dünyama…

Zira var olmak için, muhtacım varlığına.

Turan AKBULUT

Ademoğlu

Malîk-ül Mülk yaratır, seni bir tohum yapar,

Özünü nutfe yapıp, sonra dünyaya atar.

Toprağın olur anan, merhametle kuşatır,

Can suyu olur baban, büyütür insan yapar.



Hak Teâla yaratır, “Ademoğlu” der sana,

Sonra tutar indirir, meşakkat dünyasına,

Sen nefsini yerdikçe;nazar eder aslına,

O zaman erişirsin, insan olma vasfına.



Yüce Mevlâ çağırır, beş vakit huzuruna

Kâbe’ye nur indirir, dağıtır kullarına,

Sen yüzünü dönersen; o nur dolar bağrına,

Yıkar seni, arıtır, uzak eder nârına.



Turan sana kul olsa, başka bir şey istemez,

Servilere dal olsa, her rüzgârda inlemez!

Yol bilenler hep susar, herkese sır söylemez,

Hâl’den bî haber olan, Hak sözünü dinlemez!

Turan AKBULUT

Sen

Sen benim canımın içinde cansın,

Sen benim ömrüme anlam katansın.

Sen gönül bahçemde bir taze gonca,

Sen benim geceme ışık tutansın.



Sensiz inan benim eksik bir yanım,

Sensiz zindanlarda tutsaktır canım.

Sensiz ben kanadı kırılmış bir kuş,

Sensiz ben damarda kurumuş kanım.



İnan, gerçeğim sen, yalanım sensin.

Ruhumu tutan ve salanım sensin.

İçinde ben olan her neyim varsa,

Benden çıkarınca kalanım sensin.



Senden yana benim hiçbir âhım yok,

Sensiz hiçbir nefeste ferahım yok.

İnan canım, sensin benim sevabım,

Seni sevdim seveli, günahım yok.

Turan AKBULUT

Varlık Muamması Şiiri